Vissssss
Grappige en soms net iets té foute parodieën op de ICHTUS-vis
Autovisjes (2 pagina’s)
System Administrator Appreciation Day 2008
Jaja, vandaag is het Sysadmin Day . Happy System Administrator Appreciation Day to me!
Check ook het Sysadmin Day-liedje. (hilarisch!)
Phenomena
Dus ik maar steeds denken dat er “mahna mahna” gezongen wordt … Boy, was I wrong !!
Hilarisch, dat wel … enjoy !
Travelling Salesman
Om even te laten zien wat een nerd als ik grappig vindt:
Travelling Salesman Problem
MEP
Het begon allemaal donderdag…
Langzamerhand begon het tot mij door te dringen dat ik (alweer) te weinig had gestudeerd voor mijn examen. Dat een mens leert van zijn fouten, is op zich wel waar, maar ik wil in deze dingen nog wel eens hardleers zijn. Dus wat doet een gezonde student dan ? Inderdaad, een extra sterke bak koffie zetten. Want met nog 5 hoofdstukken te gaan en maar 4 uur over, is het belangrijk dat je wakker blijft. Er is alleen een probleem met koffie … je kunt er nogal opgefokt van raken. “Trrrrt, trrrrt, trrrt” ging het in mn hoofd en mn ogen konden op een gegeven moment niet meer stil boven mijn cursus blijven hangen. Dus studeren zat er even niet in. 22u15, hmmm, het is nog net niet helemaal donker buiten. Ik pak mijn acht-wielige schoenen en mijn MP3-geval dat ook OGG en WMV afspeelt, stop mijn oortjes in mijn oren – waarom noemen ze die eigenlijk oortjes ? dat zijn het toch niet ? ‘hoofdtelefoons’ is ook al een raar woord, want ‘tele’ in ‘telefoon’ staat voor ‘ver’, maar met een draadje van 1 meter kun je het moeilijk ver noemen. Dus tijd voor een nieuw woord: gehoorvernielers, dat komt praktisch gezien meer in de buurt geloof ik – en doe achtereenvolgens de deur van mijn kot (voor de Nederlandse lezer/lezeres: dat is een studentenkamer) en de voordeur van het gebouw open en dicht. Aaaah, frisse lucht … welja, ‘fris’ is nogal relatief in de stad Gent, maar waar ik woon valt het nog goed mee. Maar goed, ik moest mijn energie kwijt. Even op en neer naar ‘t Zuid, ondertussen genietend van een leuk muziekje en ik voelde me alweer een stuk beter. Terug op mijn kot (Nederlandse lezer/lezeres, je weet nog wat het is ?) wilde het studeren wel weer lukken en toen ik besloot om te gaan slapen, voelde ik me nog niet echt goed voorbereid, maar ik was er in ieder geval van overtuigd dat een goeie nachtrust alleen maar positiever zou kunnen zijn dan nog langer te blijven studeren.
De cafeïne was nog niet helemaal uitgewerkt, dus ik las nog een hoofdstuk in mijn boek en deed daarna het licht uit. In de volle overtuiging dat de slaap niet lang op zich zou laten wachten, legde ik mijn hoofd op mijn ergonomisch kussen van de Aldi en sloot mijn ietwat vermoeide ogen. Het eerste wat mij toen opviel is dat het ontiegelijk warm was. Geen nood, ik gooide mijn dekbed half van mij af, zodat ik toch minder reden tot zweten had. Weer legde ik mijn hoofd op dat ergonomisch kussen (van de Aldi, inderdaad) en sloot opnieuw mijn ogen. (Ook dat is raar taalgebruik, want je sluit toch niet je ogen ? Je sluit je oogleden.) Maar wie was er mijn kamer stiekem binnengeslopen ? Je raad het al, Mike de mug. Mike had er niets beter op gevonden om die avond mij lastig te vallen. Wat ik meestal doe om mezelf tegen een mug te beschermen, is helemaal onder het deken kruipen. Nu was dat in dit geval lastig, want het was zo ontzettend warm en ik kon echt mijn hoofd er niet onder steken. BzzzzzZZZzzzZZZZZZzzz, rond mijn hoofd. “Mike”, dacht ik, “ik wil wel verdraagzaam zijn hoor, laat me gewoon slapen.” Ik viel heel even in slaap, maar tien minuten later werd ik wakker met een bobbel op mijn kin. Conclusie, het werd tijd voor de MEP-ploeg.
Ik zal jullie even voorstellen aan de MEP-ploeg: Thumper, de duim, is de brede kleerkast, een echte buitenwipper. Pointer, in het dagelijks leven wijsvinger, is de slimme kerel van de ploeg, hij regelt de interne zaken en externe onderhandelingen en heeft ook meestal gelijk. Luigiano Longo, mister middelvinger, is nogal arrogant, maar kan heel erg overtuigend zijn en dat is soms wel eens handig. Ringo, is de gladjanus, zijn haar in de gel en nogal ijdel, maar een uitstekend secretaris. Tiniaros, ook wel Tiny genoemd, is lelijk, heeft een kromme rug, maar kan wel op plaatsen komen, waar de rest van de lomperiken dat niet kunnen. Als laatste is er Palmareza (handpalm), de enige vrouw in de ploeg, maar wel degene die de boel uiteindelijk bij elkaar houdt.
Het licht ging weer aan en de MEP-ploeg stond klaar. Mike, niet de domste mug op deze aardkloot, had al snel de bedoeling door en maakte zich uit de voeten. Een rotzak van een mug, als je het mij vraagt. Licht weer uit, ik ging weer slapen. Je kunt je natuurlijk wel voorstellen dat Mike terugkwam. Wat hij niet wist, is dat ik mijn hand op de lichtknop had en dus van zodra hij mijn oor naderde, sprong het licht aan en was de MEP-ploeg in beweging. Pats! Mis … Om een reeds lang verhaal wat korter te maken: dit ging zo door tot 4u15 en daarna had ik er echt genoeg van. Ik heb mijn bed uit de hoogslaper gelicht, op de grond gegooid en ben uiteindelijk om +- 4u45 in slaap gevallen omdat het beneden op de grond toch wel een stuk frisser was. Maar wat baalde ik dat ik zo weinig geslapen had en mijn meest gevreesde examen moest gaan afleggen. Gelukkig had de professor daar rekening mee gehouden en waren de vragen niet moeilijk. Uiteindelijk was ik nog vrij helder en ging alles naar behoren. (Buiten de instinkvraag waar ik instonk)
Met mijn slaap ondertussen ingehaald en een geweldige zondagmorgendienst en jeugdkerk achter de rug, kan ik er nu met een glimlach aan terugdenken.
Slaap lekker allemaal
Ave
Kompijlers
Beste prof. Erik D’Hollander,
Hoe kunt u nu van mij verwachten dat ik 30 jaar uitgebreide studie en ontelbare PhD’s in mijn kop krijg ? Flipzooi zeg ik u …
Daarzie, mijn frustratie
Hoogachtend,
a blog for a simple bloke
Teleurstellend hé ? Dat ik nu ook al geveld ben door de hype van “Facebook” en “WordPress”. Mensen die mij al wat langer kennen zullen weten dat ik 2 jaar geleden nog een blog heb bijgehouden toen ik op Kreta zat. Die is blijkbaar ondertussen op de fles, dus ben ik er nu toe gekomen om een nieuwe te starten. En welke tijd om dat te doen is beter dan de examentijd ?
Omdat ik zelf af en toe wel eens voyeuristisch ingesteld ben en het leuk vind krabbels die anderen over zichzelf schrijven, te lezen, ga ik er maar vanuit dat er daar in het WWW wel iemand is die dat ook leuk vindt, met gevolg dat hij of zij mijn blog leest en eventueel nog een reactie schrijft, die misschien tot opbouw of vernietiging van mijn emotionele gezondheid kan leiden. (Na deze zin gelezen te hebben, weet je ook dat ik van de stijlfiguur “lange zinnen” houd)
Met op de achtergrond een CD van Andrea Bocelli (u allen welbekend door “Con te partiro”), bereid ik me nu dus voor op de studie van een extra hoofdstuk voor mijn vrijdag-af-te-leggen examen “Compilers”. Deze mentale voorbereiding loopt zo ongeveer ten einde en daarmee ook dit bericht.
Weest alleen welgekomen op mijn blog!
Ik hoop hier dus af en toe eens iets neer te poten, al dan niet zinnig.
Ave
